Zaloguj się by mieć dostęp do całości serwisu
|
Nov
10
2023 |
Profilaktycznie
dodany przez Kasia Dominik o godz. 03:18:41 A
A
A
![]() Prototyp życia – nie wiem czy jeszcze mojego – jest niczym krzesło, albo android, który przypomina przedmiot podtrzymujący korpus, kiedy nogi tracą nośność. Niewyczuwalny, zapożyczony u samotności, wydawałoby się, że trwały, a jednak zmięty: kartka wrzucona do kosza. Ofiara burzy słonecznej. Kasia Dominik Obraz: Monika Luniak Tylko zalogowani użytkownicy mog? czytać i dodawać komentarze |
Autor: Kasia Dominik
Dołaczył/ła: 23.12.2019 16:10:52 Miasto: - Data urodzenia: - Zarejestruj się by mieć dostęp do wszystkich opcji serwisu. Inne teksty autora: Śladem dziecięcych marzeń...
Zanim zaświtało...
Kiedy świt milczy…...
Proch spalonych gałązek...
Czas nie na wyłączność...
Miłość o smaku koszteli...
Światło dla nikogo...
Prowadzi nawet we mgle...
Samotność ...
Na przekór po swojemu...
Kiedy noc otwiera powieki...
» wszystkie teksty Informacje: » Tekst czytany był: 409 razy. » Dodano 6 komentarzy do tekstu. » Tekst lubi 3 osób. |
Użytkowników Online
|