Zaloguj się by mieć dostęp do całości serwisu
|
Dec
20
2024 |
Moja refleksja
dodany przez Kasia Dominik o godz. 08:20:50 A
A
A
![]() Kiedy stają się lustrzanym odbiciem smutku, żalu, rozpaczy, tęsknoty, zatrzymują w martwym czasie, kalecząc duszę lawiną łez - puść je w niepamięć. Chociaż są ciężarem, jednak bywają lekcją, drogowskazem - różą kwitnącą w zimowym ogrodzie. Wystarczy wybaczyć, uśmiechnąć, spojrzeć z miłością, odnaleźć spokój i szczęście. I rozstać się z tym co było, nie w gniewie, lecz z wdzięcznością, żeby złe wspomnienia straciły moc i przestały być częścią życia. Kasia Dominik zdj. Pixabay Tylko zalogowani użytkownicy mog? czytać i dodawać komentarze |
Autor: Kasia Dominik
Dołaczył/ła: 23.12.2019 16:10:52 Miasto: - Data urodzenia: - Zarejestruj się by mieć dostęp do wszystkich opcji serwisu. Inne teksty autora: Śladem dziecięcych marzeń...
Zanim zaświtało...
Kiedy świt milczy…...
Proch spalonych gałązek...
Czas nie na wyłączność...
Miłość o smaku koszteli...
Światło dla nikogo...
Prowadzi nawet we mgle...
Samotność ...
Na przekór po swojemu...
Kiedy noc otwiera powieki...
» wszystkie teksty Informacje: » Tekst czytany był: 427 razy. » Dodano 8 komentarzy do tekstu. » Tekst lubi 1 osób. |
Użytkowników Online
|