Zaloguj się by mieć dostęp do całości serwisu
|
Dec
10
2024 |
Dni
dodany przez Jadwiga Bujak-Pisarek o godz. 07:06:17 A
A
A
![]() Świt je budzi, noc gasi, a ja słyszę twój oddech, czuję ciepło i dłoń, raz ostatni w twojej dłoni ukrytą. W dal odeszło spojrzenie, serca bicie i głos - pozostało cierpienie, beznadzieja i łzy spływające ukradkiem. Adwent. Matuś, skąd siły na witanie Jezusa, przecież go nie poproszę – dzisiaj nie, ale może za rok będę z tobą Maleńki. Pozostawiam na meblach ślady Twoje,wśród zastygłych obrazów postać – cichuteńka, małomówna, słuchająca kolejnego wiersza. Autor: Jadwiga Bujak-Pisarek 10.12.2024r foto: pixabay Tylko zalogowani użytkownicy mog? czytać i dodawać komentarze |
Autor: Jadwiga Bujak-Pisarek
Dołaczył/ła: 18.05.2021 16:18:52 Miasto: - Data urodzenia: 1957-05-22 Zarejestruj się by mieć dostęp do wszystkich opcji serwisu. Inne teksty autora: Rozśpiewują poranki...
Coraz cieplej...
Czasem budzi nas wiatr...
Coraz więcej aniołów...
Jestem myślą...
" Przedwiośnie "...
Jutro przed tobą stanę...
Zamiast walentynki...
Nic nie dzieje się przypa...
Ogłaszam...
To nie było przewidziane...
» wszystkie teksty Informacje: » Tekst czytany był: 420 razy. » Dodano 5 komentarzy do tekstu. » Tekst lubi 3 osób. |
Użytkowników Online
|