E-Literaci - pokoje wsp?czesnej literatury pi?knej

dodany przez Jamazur69 o godz. 09:02:25

 
 
Spada,
jak słowo, które nie zna pychy
ani granic,
jak dotyk bez zamiaru.
 
Idzie przez pola,
nie rozróżniając,
czy trzymam w dłoniach różaniec,
czy tylko garść popiołu.
 
Każda kropla
jak palec Boga,
stuka w dachy,
szuka odpowiedzi.
 
A ja stoję nagi
w zroszonym spojrzeniu świata
i uczę się nie odwracać twarzy
od tego, co boli.
 
Bo może właśnie w tym
największa łaska:
pozwolić deszczowi spaść
i nie szukać parasola.
 
 
Sławomir Lęga