Dołącz Do Nas
Zaloguj się by mieć dostęp do całości serwisu
Na forum:
Wiersze E-literatów♦Czasem tu przychodzę posłuchać muzyki i czytać wiersze♦Wielkanoc - złóżmy sobie życzenia♦10 Marca Dzień Mężczyzny♦Drodzy E-Literaci♦Gatunki poezji♦Urodziny Jurka Żocha♦21 Marca Światowy Dzień Poezji♦Ogłoszenie♦Podsumowanie roku 2024 WSPARCIE DLA Dziennika Literackiego E-Literaci.pl♦
|
Jul
11
2024 
|
Z największą pokorą
dodany przez Jadwiga Bujak-Pisarek o godz. 06:05:49 A
A
A
 podnosząc go z ziemi wyszeptałam Fiat* Z nadzieją, że tyle mi dasz ile zdołam unieść. Bezradność, płacz i niedowierzanie. Strach, jak ogień wypalał wnętrzności. Wtedy jak przyjaciel podnosiłeś skrzydła, chociaż świat się walił, dzień głosił niepewność. Dzisiaj chłonę zapach, słyszę szum, znowu wybiegam wzrokiem za horyzont. Tak Boże, tyle, ile zdołałam unieść. Autor: Jadwiga Bujak-Pisarek 11.07.2024r foto z własnej galerii * " fiat mihi - niech mi się stanie" Tylko zalogowani użytkownicy mog? czytać i dodawać komentarze |
Autor: Jadwiga Bujak-Pisarek
Dołaczył/ła: 18.05.2021 16:18:52 Miasto: - Data urodzenia: 1957-05-22 Zarejestruj się by mieć dostęp do wszystkich opcji serwisu. Inne teksty autora: Ścieżki Pana...
Potrafi zapłakać...
Do domu...
Radosnych Świąt Kochani...
Dzisiaj wiwat a jutro...
Zanim...
Idzie ze mną to wołanie...
W oczekiwaniu...
Z dnia na dzień...
Panie mój...
Kiedy szepcze...
» wszystkie teksty Informacje: » Tekst czytany był: 404 razy. » Dodano 5 komentarzy do tekstu. » Tekst lubi 5 osób. |
Gości Online: 2