E-Literaci - pokoje współczesnej literatury pięknej

dodany przez Andrzej Iwanowicz o godz. 20:18:39

 
nie zabijajcie drzew
one tak smutno umierają
po korze spływa gęsta krew
łzami ze światem się żegnają
 
nie zabijajcie drzew
bez nich tak ciężko się oddycha
brak światłocieni milknie śpiew
bezdomny ptak z tęsknoty wzdycha
 
nie zabijajcie drzew
to one koją nasze smutki
to ich zielony cichy szept
lekarstwem jest dla chorej duszy
 
nie zabijajcie drzew
bo zabijacie samych siebie
kiedy umilknie liści szept
ta cisza wszystkich nas pogrzebie
 
czy nie słyszycie gorzkich skarg
gdy pod ciosami upadają
to nie złudzenie to nie wiatr
one naprawdę umierają
 
Andrzej Iwanowicz, Wrocław 06.05.2024r.