Zaloguj się by mieć dostęp do całości serwisu
|
Aug
08
2023 |
Ludzi coraz więcej, a człowieka coraz mniej*
dodany przez Kasia Dominik o godz. 05:56:32 A
A
A
![]() Rodzimy się, żyjemy i umieramy, nie tracąc nawet łzy bliskich. Ale gdy braknie poetów, słońce roztrzaska się o sierp księżyca, wiatr rozdmucha deszcz, a niebo przybierze szaty ziemi. Ludzie połamią nogi w biegu po… – no właśnie, po jakie licho? Zaś gdy dla mnie zabije dzwon, (choć nie wierzę we własną śmierć, skoro nic nie czuję) świat uśmiechnie się z przekąsem, jakby wiedział, że wrócę z wiosną. Kasia Dominik zdj. Pixabay * Nawiązanie do cytatu Edwarda Stachury, Siekierezada. Tylko zalogowani użytkownicy mog? czytać i dodawać komentarze |
Autor: Kasia Dominik
Dołaczył/ła: 23.12.2019 16:10:52 Miasto: - Data urodzenia: - Zarejestruj się by mieć dostęp do wszystkich opcji serwisu. Inne teksty autora: Zanim zaświtało...
Kiedy świt milczy…...
Proch spalonych gałązek...
Czas nie na wyłączność...
Miłość o smaku koszteli...
Światło dla nikogo...
Prowadzi nawet we mgle...
Samotność ...
Na przekór po swojemu...
Kiedy noc otwiera powieki...
Na wieczne potem...
» wszystkie teksty Informacje: » Tekst czytany był: 400 razy. » Dodano 5 komentarzy do tekstu. » Tekst lubi 5 osób. |
Użytkowników Online
|