Zaloguj się by mieć dostęp do całości serwisu
|
Jun
27
2023 |
właśnie wtedy
dodany przez Kasia Dominik o godz. 06:37:43 A
A
A
![]() Bóg odmienia rzeczownik człowiek przez wszystkie przypadki zmienia scenografię świtu by wieczorem zapalić gwiazdy dla tych którzy potykają się o złamany cień uciekam poza zasięg strząsam łzę z powieki sennym spojrzeniem patrzę na drzewa pnące się ku niebu nie znajduję w nich zgody na narastanie słów osiadłych na gałęziach czuję zapach z kuchni wracam do tego dziecka które kochało chleb z masłem Kasia Dominik zdj. Pixabay Tylko zalogowani użytkownicy mog? czytać i dodawać komentarze |
Autor: Kasia Dominik
Dołaczył/ła: 23.12.2019 16:10:52 Miasto: - Data urodzenia: - Zarejestruj się by mieć dostęp do wszystkich opcji serwisu. Inne teksty autora: Śladem dziecięcych marzeń...
Zanim zaświtało...
Kiedy świt milczy…...
Proch spalonych gałązek...
Czas nie na wyłączność...
Miłość o smaku koszteli...
Światło dla nikogo...
Prowadzi nawet we mgle...
Samotność ...
Na przekór po swojemu...
Kiedy noc otwiera powieki...
» wszystkie teksty Informacje: » Tekst czytany był: 465 razy. » Dodano 6 komentarzy do tekstu. » Tekst lubi 4 osób. |
Użytkowników Online
|