E-Literaci - pokoje wsp?czesnej literatury pi?knej

dodany przez Kasia Dominik o godz. 05:34:03

Sponiewierana niepełnosprawnością
w kąciku oka lśniła niczym perła.
Z lekkością wiatru powieki moszcząc
tęsknicy krzyżmem, w sercu obumarła.
 
Zanim opadła wskrzesiła cierpienie,
za utraconą młodzieńczą miłością.
Chciała na powrót – choć wspomnienia nieme,
raz jeszcze poczuć, jak puls bije głośno.
 
Pragnęła tylko ułamka czułości
nim wsiąknie w ziemię i ślad po niej zniknie.
Jednak nie dane jej było zagościć
w dłoniach mężczyzny – jedynie w modlitwie.
 
Kiedy jej brakło niebo poszarzało,
kwiaty straciły zapach nocy letniej.
Człowiek zapłakał cicho i nieśmiało,
bo łza przepadła – za szybko, przedwcześnie.
 
Teraz, gdy cisza świat opanowała,
mała, źródlana perełka źrenicy,
samotnie czeka, tam gdzie Boża chwała
rozsiewa gwiazdy – na życia granicy.
 
Kasia Dominik
zdj. Pixabay