Artykuł: Wędruję duktem

Dołącz Do Nas

Zaloguj się by mieć dostęp do całości serwisu

Strona główna Wiersze Forum Wideo Konkursy Galeria Linki Kontakt

Na forum: Aktywność Użytkowników♦Chwalimy się♦15 lat E-Literatów♦Portal E-Literaci Odwiedziny naszych Czytelników♦Zakończyliśmy konkurs Walentynki u E-Literatów♦Gatunki poezji♦Podsumowanie roku 2024 WSPARCIE DLA Dziennika Literackiego E-Literaci.pl♦Walentynki u E-Literatów♦PLEONAZMY♦INFORMACJA♦

Jun 12

2015

Wędruję duktem

dodany przez Urszula Kochanowska-Bremer o godz. 11:25:24

Na wpół do śmierci,
z turystycznym plecakiem
życiowych potknięć,
poprzez gniewne
wzgórza wędruję duktem
ku przeznaczeniu.

Pokora ugina sztywny kark.

Nadstawiam uszu
na prośby płynące obłokami,
dookoła coraz więcej
głuchoniemych.

Wczoraj płakała
dziewczynka z zapałkami -
moją siostrzyczkę zabrało duże auto,
powtarzała łkając -
chciała pomóc jeżykowi przejść
na drugą stronę...

Jak utulić rozpacz
rozdzierającą wnętrze,
w dodatku
od tylu lat..

Wykoszone epizody
jak zeszłoroczne trawy
ożywają na nowo.

czarnulka1953
11. 06. 2015

obraz z internetu

Tylko zalogowani użytkownicy mog? czytać i dodawać komentarze

Autor: Urszula Kochanowska-Bremer