Zaloguj się by mieć dostęp do całości serwisu
|
Apr
17
2026 |
Wewnętrzne morze
dodany przez Kasia Dominik o godz. 17:03:07 A
A
A
![]() Spadają powoli. Skrywają dawne lata. Piją światło świtu z niewysłanych listów pełnych westchnień z obcego wymiaru. Pamiętają to, co chciałam przemilczeć. Każda kolejna jest wyjściem z mroku. Kiedy wreszcie ustają, pozostaje we mnie morze. Czasem płakać, to także się odrodzić. Kasia Dominik zdj. Monit Tylko zalogowani użytkownicy mog? czytać i dodawać komentarze |
Autor: Kasia Dominik
Dołaczył/ła: 23.12.2019 16:10:52 Miasto: - Data urodzenia: - Zarejestruj się by mieć dostęp do wszystkich opcji serwisu. Inne teksty autora: Wewnętrzne morze...
Stara jabłoń ...
Miłosierdzie...
Lanckorońskie też są...
W ten dzień...
Nigdy nie odeszłaś ...
Zmartwychwstanie...
Poezja mnie pisze ...
Blisko, a tak daleko ...
Złodziej codzienności ...
Ona nikt inny...
» wszystkie teksty Informacje: » Tekst czytany był: 18 razy. » Dodano 0 komentarzy do tekstu. » Tekst lubi 0 osób. |
Użytkowników Online
Gości Online: 15Brak Użytkowników Online Nieaktywowany Użytkownik: 0 Najnowszy Użytkownik: ~Andrzej
|