E-Literaci - pokoje wsp?czesnej literatury pi?knej

dodany przez Jamazur69 o godz. 17:09:01

 
 
 
Wchodzę w ciszę jak w taflę wody,
Każdy ruch odbija światło, które nie ma imienia.
Liście drżą pod palcami wiatru,
A ja słyszę ich opowieść,
Tak cichą, że prawie ją tracę.
 
Moje serce pulsuje z rytmem gwiazd,
Nie pyta, nie szuka — tylko pamięta,
Że każdy cień nosi swoje światło,
A każdy oddech jest śladem w nieskończoności.
 
Stoję w złocie poranka,
Czuję, jak mgła oplata moje myśli,
Rozpuszcza je w kolorach,
Które nigdy nie miały nazwy.
 
Nie trzeba słów.
Wystarczy dotknąć powietrza,
Wpuścić je w siebie,
I pozwolić, by światło tańczyło
Między moimi palcami,
Między moimi dniami.
 
A gdy noc nadejdzie,
Nie będzie ciemności, tylko echo świtu,
Które wędruje w moich żyłach,
I zostaje tam, gdzie jeszcze mogę marzyć.
 
 
 
 
Autor Sławomir Lęga
 
Foto Pinterest